Typ
PDF-417 należy do rodziny dwuwymiarowych kodów kreskowych (ang. stacked code).

Kodowane znaki
Kod kreskowy PDF-417 umożliwia kodowanie znaków ASCII w pełnym zakresie (0-255). Długość kodu jest zmienna. Maksymalna możliwa do zakodowania liczba znaków wynosi: 1108 znaków bajtowych w trybie BC, do 1850 znaków alfanumerycznych w trybie TC lub do 2710 cyfr w trybie NC. Tryb TC (ang. Text Compaction) pozwala na zakodowanie wszystkich drukowalnych znaków ASCII, w szczególności wartości 32-126 w zgodności z normą ISO 646. Tryb BC (ang. Byte Compaction) pozwala na zakodowanie 256 znaków międzynarodowych. Zaliczają się do nich wszystkie znaki ASCII, wliczając wartości 0-127. Tryb ten pozwala także na zakodowanie innych danych 8-bitowych. Tryb NC (ang. Numeric Compaction) pozwala na zakodowanie prawie 3 znaków numerycznych w w jednym słowie kodowym.

Opis
Kod PDF-417 (ang. Portable Data File) jest dwuwymiarowym kodem kreskowym dużej gęstości. Składa się z ułożonych w stos kompletów małych kodów kreskowych. Kod ten został opracowany w 1990 roku przez firmę Symbol Technologies, a w 1994 roku został uznany za dobro publiczne (ang. public domain), czyli niewymagający żadnych opłat licencyjnych.

Dane przedstawione są w postaci tzw. słów kodowych, a każde słowo zawiera cztery ciemne kreski wśród 17 modułów, z których jest zbudowane (stąd "417"). Kodowane znaki mogą być upakowane używając jednego z trzech trybów (TC, BC i NC). Pozwala to na zakodowanie większej ilości danych. Ze względu na to, że stosowane są różne algorytmy kompresujące, otrzymane kody dla tych samych danych mogą się różnić. PDF-417 umożliwia także określenie stopnia zabezpieczenia danych (korekcji błędów).